വെള്ളിയാഴ്‌ച, നവംബർ 09, 2012

വിരഹ വേദന

പറഞ്ഞുതീര്ന്ന വരികളോക്കയും

തളര്ന്നുറങ്ങുന്നു നിറമുള്ള

കിനാക്കളായീ


കണ്ടു തീരത്ത മിഴികള്ക്ക്

ചുറ്റും നിഴല്‍ വിരിക്കുന്നു

ആകാശ നീലിമ


പകല്കിനാക്കള്‍ തന്‍ ജാലക

വീഥിയില് കവിതയുടെ

തെന്നലായ്‌ നിദ്രയെ പുല്‍കുന്നു,


അരികില് നീയില്ലെന്ന സത്യമെന്

ചിത്തത്തില്‍ നീറുന്ന വിരഹത്തിന്‍

വേദന വരികാളായ്‌ തീരുന്നു,


അമ്പിളി പുഞ്ചിരി തൂകുമ്പോള്

നീയെന്‍ നിനവായ്‌

നിലാവായ്‌ മാറുന്നു,


പുതിയൊരു പ്രണയത്തിന്‍

നൊമ്പരമാകവേ

പുതിയൊരു കവിതക്കായ്

കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാന്‍,,,

1 അഭിപ്രായം: