നിഴല്ചിത്രങ്ങള് വരച്ചൊരു സന്ധ്യയില്
ഒരു നെടുവീര്പ്പിന്റെ ഓര്മയില്
അകലങ്ങളിലെ മക്കളെ ശപിച്ചു പരതപിച്ചും
കാലത്തിനൊപ്പം പറന്നു പോയ
പ്രണയവും ,ഭാര്യയും മക്കളുമെവിടെ
അറിഞ്ഞില്ല ഞാന് പ്രീയരെല്ലമോഴിഞ്ഞതും
നീ പിടിചെന്നെ അടക്കിയ ഈ വീട്ടില്
ചുട്ടുപൊള്ളുന്നു വേണമേനിക്കൊരു മോചനം
പഴംതുണികെട്ടായീ പടുകിഴവനായ്
ഇനിയുമെത്ര നാള് വിധിപോലെനിക്ക് പറക്കണം
കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാന് ഒരു കൊടും കാറ്റിനായ്
എന് കൊലയയില് ഒരു മൂലയില്
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ