കവിക്ക്

കവിയില്‍ വിടരും കവിത തന്‍ വാസം
കണീയാമോരു കവിതതന്‍ നേദ്യം
കനവിന്‍ മനമേകാന്‍ നാരായണ കാവ്യം
... കവി തുടരുക കനകെഴും ലോലം

കാവ്യം മറന്ന കവി ഇവിടെ
കാലന്തരത്തിന്‍ കഥകള്‍ പറഞ്ഞും
കളഗാനമുതിര്ക്കും നീര്ച്ചോലകളായ്
കവിതകള്‍ നവരസത്താല്‍ ഒഴുകുന്നു

കാവ്യമനോഹര വേദിയിലെന്റെ
കാവ്യ കതിരൊളി മിന്നിടുമ്പോള്‍
കാതരനായീ ഞാന്‍ കാണക്കിനാവിന്‍
കേളികളാടി മോദമുതിര്‍ക്കാം...

കാലില്‍ ചിലമ്പൊലിയണിഞ്ഞൊരു
കതിരവന്‍ പാലൊളി തൂകുമ്പോള്‍
കനക വിപഞ്ചിയാം തംബുരുവില്‍
കാതരമോഹങ്ങള്‍ ഉണര്‍ന്നിടുന്നു..

കലുഷിതമാമെന്റെ ജീവിത പന്ഥാവില്‍
കനിവിന്റെ നിറകതിര്‍ തൂവിടുന്നൂ
കവിതയാം പാലാഴി ഒഴുകുന്ന മാത്രയില്‍
കവിയാം മനമിതിനേറേ ഭംഗി....

കത്തുന്ന വാക്കിനുള്ളം ഗ്രഹിക്കാതെ
കവിത തന്‍ മുള്ളിനാല്‍ പോറലേറ്റു
കരുണയ്ക്കു നിഴലാകുമാര്‍ദ്രഭാവം
കര്മങ്ങള്‍ മോദമാക്കി നീയെന്‍
കീര്‍ത്തി മലരുകള്‍ കോര്ത്തിടുന്നു....

നിറങ്ങള്

പ്രണയത്തിന്റെ നേര്ത്ത നിറങ്ങള്
ഒന്നും പറയാതെ ഒരു ദിനം കൂടി മായവേ
കുങ്കുമ പൊട്ടു വാരി വിതറി സന്ധ്യയെത്തി
പട്ടു ചുറ്റിയ വാനത്തെ മറച്ചു മഴമേഘങ്ങള്‍
സൂര്യ ചുംബനങ്ങളാല്‍ ചുവന്നു തുടിപ്പിച്ചിട്ടും നിന്‍ വിരഹം തീവ്രമായ ഒരു അനുഭൂതിയീല്‍
നിശയിലെ കറുപ്പില്‍ അലിഞ്ഞു പോകുന്നു....

ജനലുകള്

മനസിന്റെ ജനലഴി തുറക്കാം ഞാന്
പാറി വീഴുന്ന ഈറന് തുള്ളികള്
കണ്ണീര് കണമായീ ജനലഴികള് നനച്ചു
ജാലകം തുറന്ന കാഴച്ചകളിലെക്കും ,

അടയുന്ന ഏകാന്തതയിലേക്കും
ബാല്യകൌമാരത്തിനും
വെയിലും മഴയും
പ്രഭാതവും പ്രദോഷവും

ശുഭ അശുഭ വാര്ത്തക്കും
ആദ്യം തുറക്കുന്ന ജനല്,
നാട്ടിലെ പച്ചപ്പിനെ പിന്നോട്ട്
ഓടിമറക്കുന്ന ചൂളവണ്ടി ജനലുകള്

കടലിലേക്കും കടല്നീലിമ യിലേക്കും
തുറക്കുന്ന ജനലുകള്
കണ്ടതും കാണാത്തതുമായ
എത്ര എത്ര ജാലകകഴച്ചകള് .....

വിഷുകണി പൂക്കള്‍

മേട വിഷുകിളിയെ ഓ......
മേട വിഷുകിളിയെ
സ്വോര്ണ കിങ്ങിണീ
കൊന്നപൂ പൂക്കളില്‍
ആടാന്‍ വാ പാടാന്‍ വാ....

ഒന്നാനാം കൊമ്പിലും
ഓരോരോ കൊമ്പിലും
കൊന്നപ്പൂ ഊഞ്ഞാല് കെട്ടിയല്ലോ
പൂങ്കുല.മഴയില്‍ കുളിചുവല്ലോ
പൂന്തെന്നല്‍ നിന്നെ തഴുകിയാല്ലോ

നിറദീപമാലകള്‍ തോരണം ചാര്ത്തിയ
മേടമാസകണി പൂവേ .......
പൂമണം വീശി തലോടുന്ന കാറ്റിനു
വിഷു കൈനീട്ടമായ് നീ വരുമോ
ഒരു പീതാംബര മലര്‍ പോലെ

ഇന്നലെ പെയ്തൊരു പനനീര്‍ തുള്ളിയാല്‍
പോന്മുഖമെന്തേ തുടുത്തു നിന്നൂ
നിന്റെ സ്വോര്‍ണ കപോലങ്ങള്‍ വിതുമ്പി നിന്നു
ഒര്മയീല്‍ ഒരുവട്ടം കൂടി ഞാന്‍ നിന്നുടെ
ചാരത്ത് അണഞ്ഞോട്ടെ കണികാണാന്‍ !



നിറയുമെന്‍ ഉള്ളത്തില്‍ വിരിയുന്ന പൂക്കളായ്
നറുമണം വീശി നീ വന്നിടുമോ
ഞാന്‍ ഉണരുന്നരു നേരത്ത് വന്നു നീ
മഞ്ഞ ചിലംബൊലി തീര്തിടുമോ
ആയീരം രാവിന്റെ മേനീയില്‍ പൂക്കുന്ന
ആരോമല്‍ വര്ണമായ്‌ വന്നിടുമോ

മനസില്‍ കവിത പോല്‍ വിരിയുന്ന
പൂക്കളെ കണികാണാന്‍ പ്വൌര്ണമി
പൊന്‍തേരിലേറി നീ വന്നിടുമോ

ഞാന്‍ വാങ്ങിയ പ്രണയം

ഒരു പാരിജാതം നല്കി
ഞാന്‍ വാങ്ങിയ പ്രണയം
തപിപ്പിക്കുന്ന ഭൂതകാലത്തിനെ
പട്ടു കമ്പളത്തില്‍ മറച്ചു .......

... പരിഭവത്തിന്റെ മൂടുപടമാണിഞ്ഞു
നിന്ന കാര്മുകിലിനെ തടഞ്ഞു
നിന്റെ സ്നേഹം മുഴുവനും
തേന്മിഴയീലൂടെ കിനിഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോള്‍

കുടതെറ്റിയീല്‍ തേന്‍ നുകരുന്ന
കരിവണ്ടിനോട് അസൂയതോന്നുമെന്‍
അഭിനിവേശത്തിന്റെ തിരുശേഷിപ്പിന്‍
ഊഷരതയില്‍ നിന്നുയിര്ന്ന
ഉടുക്ക് പാട്ടിന്റെ ഈണം..